Çocuğunuz koltukta sürekli zıplıyor, kıyafetlerini veya oyuncaklarını ısırıyor, elleriyle farklı yüzeylere dokunuyor ya da gün boyunca hareket etmek istiyorsa bu davranışların nedenini merak ediyor olabilirsiniz. Bazı çocuklar çevrelerinden gelen duyusal uyaranlara daha fazla ilgi gösterebilir ve bedenlerini düzenlemekte zorlanabilir.
Duyusal arayış, çocuğun hareket, dokunma, basınç, ses veya ağız yoluyla gelen duyusal deneyimlere yoğun ilgi göstermesiyle kendini gösterebilir. Ancak bu davranışların tek başına görülmesi herhangi bir gelişimsel bozukluğun varlığını kanıtlamaz. Çocuğun yaşı, gelişim düzeyi, davranışın sıklığı ve günlük yaşama etkisi birlikte değerlendirilmelidir.
Bolluca Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi (Bolluca ÖERM) olarak çocukların bireysel gelişim özelliklerinin anlaşılmasının ve ihtiyaçlarına uygun destek planlanmasının önemini vurguluyoruz.
Duyusal uyaranlara yoğun ilgi gösteren çocuklarda farklı davranış örüntüleri görülebilir. Bunlardan bazıları şunlardır:
Sürekli zıplama ve hareket etme: Çocuğun koltukta zıplaması, koşması, dönmesi veya hareketli oyunları uzun süre tercih etmesi.
Eşyaları ve kıyafetleri ısırma: Oyuncakları, kıyafet yakalarını veya parmaklarını ağzına götürme davranışının sık tekrarlanması.
Yüzeyleri yalama veya ağızla keşfetme: Nesneleri ağız yoluyla incelemeye çalışma.
Güçlü dokunma ve basınç arama: İnsanlara veya eşyalara sıkıca sarılma, yastıklara baskı uygulama ya da eşyalara çarpma.
Hareket ihtiyacının yoğun olması: Oturması gereken etkinliklerde zorlanma ve hareket etme isteğinin günlük yaşamı etkilemesi.
Bu davranışların her biri farklı nedenlerle ortaya çıkabilir. Örneğin küçük çocuklarda ağız yoluyla keşif gelişimin doğal bir parçası olabilir. Davranışların aşırı, sürekli, tehlikeli veya işlevselliği etkileyen bir hâl alması durumunda profesyonel değerlendirme yararlı olabilir.
Çocuklar çevrelerini görme, işitme, dokunma, tatma, koklama ve hareket duyuları aracılığıyla tanır. Ayrıca bedenlerinin konumunu algılamalarına ve hareketlerini ayarlamalarına yardımcı olan proprioseptif ve vestibüler sistemlerden de bilgi alırlar.
Bazı çocuklar belirli duyusal deneyimlere daha fazla ilgi gösterebilir. Örneğin hareket etmek, bir nesneyi sıkmak veya farklı dokulara dokunmak bazı çocuklar için rahatlatıcı ya da ilgi çekici olabilir.
Duyusal arayış davranışları şu etkenlerle ilişkili olabilir:
Bireysel duyusal işleme farklılıkları
Yaşa bağlı keşfetme ve hareket etme ihtiyacı
Dikkatini sürdürme ve davranışlarını düzenleme güçlükleri
Çevresel koşullar, stres, yorgunluk veya uyku düzeni
Bazı gelişimsel farklılıklar
Bu nedenle yalnızca davranışın görünümüne bakarak nedenini belirlemek doğru değildir. Çocuğun hangi durumlarda bu davranışı gösterdiği, davranışın öncesinde ve sonrasında neler yaşandığı ve günlük yaşam üzerindeki etkisi değerlendirilmelidir.
Duyusal arayış bir davranış örüntüsünü tanımlarken duyusal işleme güçlüğü, duyusal bilgilerin algılanması ve bu bilgilere verilen tepkilerle ilgili yaşanan zorlukları ifade etmek için kullanılabilir.
Her hareketli çocukta duyusal işleme güçlüğü bulunmaz. Benzer şekilde, duyusal uyaranlara yoğun ilgi göstermek tek başına otizm, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) veya başka bir gelişimsel durum tanısı koymak için yeterli değildir.
Değerlendirmede çocuğun iletişim becerileri, oyun davranışları, motor gelişimi, dikkat özellikleri, sosyal etkileşimi ve günlük yaşam becerileri bir bütün olarak ele alınmalıdır.
Çocuğun davranışını yalnızca durdurmaya çalışmak yerine davranışın hangi ihtiyaca veya duruma bağlı olarak ortaya çıktığını anlamaya çalışmak önemlidir.
Çocuğun ne zaman zıpladığını, eşya ısırdığını veya hareket aradığını not edin. Bu davranışlar özellikle yorulduğunda, beklemek zorunda kaldığında ya da belirli ortamlarda mı artıyor?
Çocuğun yaşına ve motor becerilerine uygun hareket oyunları, kontrollü zıplama etkinlikleri ve açık havada oyun fırsatları sunun. Etkinlikleri çocuğun güvenliğini gözeterek düzenleyin.
Çocuk kıyafetlerini veya oyuncaklarını ısırıyorsa küçük parçalar, kopabilecek malzemeler ve boğulma riski oluşturan nesneler konusunda dikkatli olun. Ağıza götürmek için kullanılan ürünler ancak yaşa, gelişime ve güvenliğe uygun olduklarında tercih edilmelidir. Nesneleri yalama veya yutma davranışı sürüyorsa çocuk doktoruna danışılmalıdır.
“Yapma, dur, in” gibi uyarıları sürekli tekrarlamak yerine güvenli bir hareket alanı göstermek, kısa ve anlaşılır yönergeler vermek ve uygun davranışları desteklemek daha işlevsel olabilir.
Uyku, beslenme, oyun ve dinlenme zamanlarının dengeli olması çocuğun günlük yaşamını kolaylaştırabilir. Her çocuğun ihtiyaçları farklı olduğundan tek bir yöntemin bütün çocuklarda aynı sonucu vermesi beklenmemelidir.
Duyusal bütünleme yaklaşımı, bazı çocukların duyusal bilgileri işleme ve günlük etkinliklere katılma güçlüklerini ele almak amacıyla kullanılabilir. Ancak her duyusal arayış davranışı terapi gerektirmez.
Öncelikle çocuğun gelişimsel özellikleri ve ihtiyaçları değerlendirilmelidir. Gerektiğinde çocuk gelişimi ve sağlık alanındaki ilgili uzmanlarla iş birliği yapılmalı; uygulanacak destek programı çocuğun bireysel hedeflerine göre belirlenmelidir.
Duyusal temelli müdahalelerin etkisi uygulamanın niteliğine, çocuğun özelliklerine ve hedeflenen beceriye göre değişebilir. Bu nedenle ilerleme düzenli olarak izlenmeli ve aileyle birlikte değerlendirilmelidir.
Çocuğunuzun sürekli hareket etmesi, nesneleri ısırması, farklı dokulara yoğun ilgi göstermesi veya günlük etkinliklere katılmakta zorlanması durumunda gelişimsel değerlendirme için uzman desteğine başvurabilirsiniz.
Bolluca Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi (Bolluca ÖERM), çocuğun bireysel özelliklerinin anlaşılmasını ve ihtiyaçlarına uygun eğitim hedeflerinin belirlenmesini önemser. Değerlendirme sonucunda uygun görülen eğitim ve destek seçenekleri aileyle birlikte ele alınabilir.
Arnavutköy ve Boğazköy çevresinde özel eğitim desteği arayan aileler, çocuklarının gelişimsel ihtiyaçları hakkında bilgi almak ve uygun yönlendirme seçeneklerini öğrenmek için Bolluca ÖERM ile iletişime geçebilir.
Hareket etme isteği yaşa bağlı enerji, oyun ihtiyacı, heyecan, dikkat düzenleme özellikleri veya duyusal arayış gibi farklı nedenlerle ilişkili olabilir. Davranışın sıklığı ve günlük yaşama etkisi önemlidir.
Bazı küçük çocuklarda ağız yoluyla keşif görülebilir. Ancak davranış sık tekrarlanıyorsa, yaralanma veya yutma riski oluşturuyorsa ya da ilerleyen yaşlarda devam ediyorsa değerlendirme gerekebilir.
Duyusal özellikler otizmli çocuklarda görülebilir; ancak tek başına duyusal arayış otizm tanısı anlamına gelmez. Tanısal değerlendirme, gelişimin ve davranışların bütüncül incelenmesini gerektirir.
Hayır. Destek ihtiyacı çocuğun gelişim düzeyine, günlük yaşam becerilerine ve karşılaştığı güçlüklerin niteliğine göre belirlenir. Bazı çocuklarda çevresel düzenlemeler ve aile rehberliği yeterli olabilirken bazı çocukların yapılandırılmış desteğe ihtiyacı olabilir.
Çocuğunuzun sürekli hareket etmesi, zıplaması veya nesneleri ağzına götürmesi karşısında yalnızca davranışı durdurmaya odaklanmak yerine davranışın nedenini anlamaya çalışın. Çocuğun gelişimsel özelliklerini tanımak, güvenli alternatifler sunmak ve gerektiğinde profesyonel değerlendirmeye başvurmak sağlıklı bir yaklaşımın temelini oluşturur.
Bolluca ÖERM – Özel Eğitimin Bolluca'sı.
Her çocuğun bireysel özelliklerini anlamak, gelişim yolculuğuna uygun destek sunmanın ilk adımıdır.
Kurumlarımıza 0212 685 10 13 ulaşabilirsiniz.

